Bo przez szczelinę wchodzi cała dłoń, a przez kwadrat tylko palce — i norma to widzi, nawet jeśli suwmiarka nie. Kalkulator liczy wymagane odległości osłon wg PN-EN ISO 13857, odstępy przeciw zgnieceniu wg 13854 i prowadzi przez zasady konstrukcji osłon z 14120.
Konstrukcja gotowa, rama zaprojektowana, a potem okazuje się, że przy dostępnym odstępie trzeba było użyć drobniejszej siatki — albo odsunąć całą osłonę i przeprojektować podstawę. Sprawdzenie zajmuje minutę, jeśli zrobi się je na czas.
Do tego norma nie patrzy na wymiar otworu, tylko na to, co przez niego przejdzie. Szczelina i kwadrat o tym samym nominale to dwa zupełnie różne przypadki, a różnica bywa siedmiokrotna.
Osobno trzeba pamiętać, że sięganie i zgniecenie to dwa różne mechanizmy urazu. Osłona odsunięta prawidłowo wg 13857 nie zwalnia z zachowania szczeliny bezpieczeństwa między elementami ruchomymi wg 13854.
A na końcu i tak zostają rzeczy, których nie ma w żadnej tabeli: czy śruby zostają w osłonie po demontażu, czy siatka nie tnie dłoni przy myciu, jaki kolor pomaga operatorowi patrzeć przez przegrodę.
Wszystko w zakresie zharmonizowanym z dyrektywą maszynową 2006/42/WE.
Podajesz rozmiar oczka, dostajesz wymaganą odległość osłony od strefy niebezpiecznej oraz informację, przed jaką częścią ciała chroni. Osobno dla otworów kwadratowych i szczelin.
Masz zadany odstęp ramy od elementu ruchomego i chcesz wiedzieć, jakiej siatki wolno użyć? Kalkulator liczy też odwrotnie — to zwykle właściwy kierunek przy modernizacji.
Minimalne szczeliny bezpieczeństwa dla poszczególnych części ciała — od palca po tułów. Do sprawdzenia skrajnego położenia elementów współpracujących.
Checklista rzeczy, których nie da się policzyć: śruby niewypadające, oprawa siatki w ramę, odporność na wyrzucane elementy i ciemny mat, dzięki któremu operator patrzy przez osłonę, a nie na nią.
Znasz siatkę i szukasz odległości, czy masz miejsce i szukasz siatki. Oba przypadki są w tej samej zakładce, bo w praktyce raz idzie się w jedną stronę, raz w drugą.
Kwadrat albo szczelina. To jedno kliknięcie, które potrafi zmienić wynik siedmiokrotnie — i najczęstsze miejsce, w którym sprawdzenie robione z pamięci wychodzi źle.
Zajrzyj do zakładki zgnieceniowej, jeśli w maszynie są elementy współpracujące, i przejdź checklistę konstrukcji osłon, zanim rysunek pójdzie dalej.
Kalkulator działa publicznie — bez rejestracji i bez instalacji. Wynik jest wskazówką projektową, nie zastępuje oceny ryzyka ani dokumentacji zgodności.
Chcesz zobaczyć więcej niż jeden moduł? Poproś o pełne demo — 27 modułów, złóż zestaw dla swojego biura albo obejrzyj cały Portal Inżynierski.
Bo przez szczelinę da się wsunąć dłoń ustawioną na płasko, a przez kwadrat o tym samym wymiarze przechodzą tylko palce. Norma patrzy na to, co realnie przejdzie przez otwór, a nie na jego nominalny rozmiar. Dlatego szczelina 20 mm wymaga odsunięcia osłony o 850 mm, a kwadrat 20 × 20 mm tylko o 120 mm.
ISO 13857 dotyczy sięgania — jak daleko trzeba odsunąć osłonę, żeby człowiek nie dosięgnął strefy niebezpiecznej przez otwór lub ponad przegrodą. ISO 13854 dotyczy zgniecenia — jaka szczelina musi zostać między elementami ruchomymi, żeby nie zmiażdżyły części ciała. To dwa różne mechanizmy urazu i dwa osobne sprawdzenia.
Tak, i to jest zwykle właściwy kierunek przy modernizacji. Podajesz odstęp, jaki realnie masz między ramą a elementem ruchomym, a kalkulator zwraca największe dopuszczalne oczko wraz z informacją, przed jaką częścią ciała to chroni.
Z powodu fizjologii wzroku, nie estetyki. Na jasnej i odblaskowej siatce oko skupia ostrość, przez co operator widzi siatkę zamiast strefy roboczej za nią. Ciemny mat minimalizuje odbicia i oko ignoruje przegrodę. To jedna z pozycji checklisty konstrukcji osłon wg ISO 14120.